Patron szkoły

Władysław Broniewski urodził się 17 grudnia 1897 roku w Płocku, zmarł 10 lutego 1962 w Warszawie. Polski poeta i tłumacz(z rosyjskiego, niemieckiego). Jako uczeń szkoły średniej działał w organizacji niepodległościowej, w 1915 wstąpił do Legionów Polskich, walczył na froncie I wojny światowej. W 1918 rozpoczął studia filozoficzne na Uniwersytecie Warszawskim, wkrótce jednak powrócił do wojska, by jako oficer wziąć udział w kampanii polsko - bolszewickiej 1919 - 1921, za co został odznaczony za waleczność. Po zakończeniu wojny kontynuował studia filozoficzne. Potem zbliżył się do lewicy, m.in. jako sekretarz Nowej Kultury.

W 1925 roku wydał debiutancki tomik „Wiatraki” oraz wraz z S.R. Standem    i W. Wandurskim "biuletyn poetycki" pt.: „Trzy salwy - manifest poezji proletariackiej”. Sekretarz redakcji Wiadomości Literackich w latach 1925-1936. Redaktor lewicowej Dźwigni i Miesięcznika Literackiego, aresztowany za działalność komunistyczną.

W latach 1940-1941 przebywał w sowieckim więzieniu, następnie pracował w ambasadzie RP w Kujbyszewie. Należał do armii generała W. Andersa, walczył także na Bliskim Wschodzie, gdzie wydał patriotyczno-żołnierski zbiór wierszy „Bagnet na broń” (1943) i „Drzewo rozpaczające” (1945). 

W okresie międzywojennym napisał m.in. tomiki: „Dymy nad miastem” (1927), „Troska i pieśń” (1932), poemat „Komuna Paryska” (1929), skonfiskowany przez cenzurę. Po wojnie tomy liryków a także utwory polityczno-propagandowe („Słowo o Stalinie”, 1949). Tłumacz rosyjskiej poezji i prozy.